DADLE al play y veréis qué cojonudo es Avilés
jueves, 31 de enero de 2013
viernes, 4 de enero de 2013
LA RANA DE SALAMANCA
Mírala, míra
Ahí está, ahí está
En la puerta de la Universidad
DE SA-LA-MAN-C-A
DE SALAMANCÁ
Ahí está, ahí está
En la puerta de la Universidad
DE SA-LA-MAN-C-A
DE SALAMANCÁ
"Lo malo no es que vean la rana, sino que SÓLO vean la rana" (Unamuno dixit)
martes, 11 de diciembre de 2012
CON DARIO, PINTOR, IMAGINANDO FEZ
iMAGINANDO quiere decir "captando imágenes!. Amado con la fotera, Darío con el pincel
Darío Álvarez Valadares (1956 – Vigo)
Inicia a súa formación artística na Escola de Artes e Oficios de Vigo, onde se aplica nas tarefas de debuxo, pintura e modelado, baixo a experiencia de Camilo Nogueira, Remixio e Cabaleiro entre outros, ata comezar a súa andadura artística en 1980 con dúas exposicións colectivas na “Caixa de aforros de Vigo” desta cidade; parte da súa obra está representada na publicación “Plástica galega” editada pola devandita entidade.
Despois de expoñer en Galicia, Madrid, Miami e Portugal, mantendo asemade relación coa decoración e deseño de porcelana e gravación; chega a Noia para presentar as súas últimas obras ao óleo. Esta é a súa preferencia, o óleo, que expresa no actual traballo, despois de ter en conta as súas experiencias por parte do mundo (Brasil, Cuba, México, Rusia, Europa Central, India, Uzbekistán, Kazakhstan, China e Norte de África) para plasmalas nos seus cadros que trae agora a cidade de Noia.
Ten a obra un elemento que a define, un cumio sobranceiro desas experiencias viaxeiras: os mercados; lugar do cotián que reflicten como ningún outro ese elemento primordial, a cor.
A cor das medinas e zocos do Norte de África, dos mercados de froitas de Samarkanda, dos de peixe do sur de Portugal e de Tanxer, os de pombas de Exipto...dos vendedores e mercadores, e dos paseantes de todos eles.
Si alguien quiere contactar con Darío porque le gustan sus cuadros y quiere uno, comentadmelo y yo ya...
Darío Álvarez Valadares (1956 – Vigo)
Inicia a súa formación artística na Escola de Artes e Oficios de Vigo, onde se aplica nas tarefas de debuxo, pintura e modelado, baixo a experiencia de Camilo Nogueira, Remixio e Cabaleiro entre outros, ata comezar a súa andadura artística en 1980 con dúas exposicións colectivas na “Caixa de aforros de Vigo” desta cidade; parte da súa obra está representada na publicación “Plástica galega” editada pola devandita entidade.
Despois de expoñer en Galicia, Madrid, Miami e Portugal, mantendo asemade relación coa decoración e deseño de porcelana e gravación; chega a Noia para presentar as súas últimas obras ao óleo. Esta é a súa preferencia, o óleo, que expresa no actual traballo, despois de ter en conta as súas experiencias por parte do mundo (Brasil, Cuba, México, Rusia, Europa Central, India, Uzbekistán, Kazakhstan, China e Norte de África) para plasmalas nos seus cadros que trae agora a cidade de Noia.
Ten a obra un elemento que a define, un cumio sobranceiro desas experiencias viaxeiras: os mercados; lugar do cotián que reflicten como ningún outro ese elemento primordial, a cor.
A cor das medinas e zocos do Norte de África, dos mercados de froitas de Samarkanda, dos de peixe do sur de Portugal e de Tanxer, os de pombas de Exipto...dos vendedores e mercadores, e dos paseantes de todos eles.
Si alguien quiere contactar con Darío porque le gustan sus cuadros y quiere uno, comentadmelo y yo ya...
domingo, 4 de noviembre de 2012
domingo, 16 de septiembre de 2012
SANTIAGO: PLATERÍAS
La Praza das PRATERÍAS (das joyerías, vamos) de Santiago de Compostela tiene la fuente más hermosa del mundo mundial.
Y la más mágica. Si la observas con un nativo, él te explicará cómo has de hacer para conseguir visualizar las palmeadas patas de los pétereos equinos moverse en el agua al compás. Mira, mira bien y las verás.
Y la más mágica. Si la observas con un nativo, él te explicará cómo has de hacer para conseguir visualizar las palmeadas patas de los pétereos equinos moverse en el agua al compás. Mira, mira bien y las verás.
sábado, 8 de septiembre de 2012
martes, 28 de agosto de 2012
MIRADA TURCA DE GEROME
El otro día vimos en Turquía este cuadro en un burdel, digo en en un restaurante o yo no sé:
Con rapidez lobuna, vino, vió y dijo de quién. Y de de bien nacidos es ser agradecidos: Gracias, enigmático ALGIAL.
El bueno de JEAN.LEON también se merece una mención, podéis visitar esta página, que os sorprenderá:
http://arocenablow.blogspot.com.es/2011/04/jean-leon-gerome-pintura.html
Con rapidez lobuna, vino, vió y dijo de quién. Y de de bien nacidos es ser agradecidos: Gracias, enigmático ALGIAL.
El bueno de JEAN.LEON también se merece una mención, podéis visitar esta página, que os sorprenderá:
http://arocenablow.blogspot.com.es/2011/04/jean-leon-gerome-pintura.html
Suscribirse a:
Entradas (Atom)


